Niet enkel smalle voetpaden in kwetsbare wijken

Aanleiding voor het thema van de masterproef is de nieuwe Federale wegcode, die vanaf 1 juni 2027 een minimale doorgang van 1,5 meter op voetpaden oplegt. In veel straten zal fietsen stallen tegen de gevel daardoor niet langer toegelaten zijn. Via een grootschalige telling in 105 straten, een vergelijking met data uit 2016, ruimtelijke analyse in QGIS, sociaaleconomische gegevens en enquêtes bij bewoners, brengt de masterproef scherp in kaart waar het gevelparkeren vandaan komt en waarom.

Uit de analyse blijkt dat gevelparkeren vooral voorkomt in straten met smalle voetpaden en vooral door sociaal kwetsbare groepen wordt gebruikt. Het gebrek aan alternatieve stallingsruimte beïnvloedt niet alleen de toegankelijkheid van het voetpad, maar ook de keuze voor (grotere of elektrische) fietsen. Tegelijk toont het onderzoek aan dat gevelparkeren ook functioneert als een praktische ‘dagstalling’, zelfs bij bewoners met een garage.

Lessen voor het fietsbeleid

Fietsparkeren is dus geen louter technisch of ruimtelijk vraagstuk. Ook sociale en andere beleidsmatige uitdagingen vragen om een geïntegreerde aanpak binnen het ruime parkeerbeleid van steden en gemeenten. De masterproef maakt duidelijk dat gegevensverzameling en het perspectief van bewoners belangrijk kunnen zijn om uitdagingen in het fietsbeleid aan te pakken.

Lokale besturen kunnen aan de slag met het advies “Fietsparkeren op straat in dichtbevolkte woonwijken” van Fietsberaad Vlaanderen. Dat bevat praktijkgerichte acties om ook parkeerruimte te herverdelen op maat van de fiets.