Vandaag zijn er in Vlaanderen verschillende fietsnetwerken: fietssnelwegen, functionele routes, lokale routes, doorfietsroutes, stadsregionale routes, fietsknooppunten…. De fietssnelwegen en het fietsknooppuntennetwerk  hebben een eigen huisstijl met routetaal en worden zo voor het brede publiek zichtbaar én herkenbaar. Het zijn échte “mobiliteitsproducten”, wat ongetwijfeld ook bijdraagt aan hun succes. De overige fietsnetwerken zijn herkenbaar als fietsinfrastructuur door middel van de wettelijke signalisatie (verkeersborden of markering) of maken gewoon deel uit van het wegennetwerk (gemengd verkeer). Als fietsnetwerk zijn ze niet zichtbaar (herkenbaar), leesbaar (samenhang) of makkelijk vindbaar (oriëntatie) voor de gebruikers.

De nieuwe concepten zoals autoluwe doorfietsroutes en stadsregionale fietsnetwerken worden ontwikkeld als manier om meer mensen vaker en verder te laten fietsen. Ze bestaan vaak uit een mix van verschillende types infrastructuur: fietssuggestiestroken, gemengd verkeer, fietspad, fietsweg, fietszone… Verschillende overheden zoeken manieren om deze routes meer herkenbaar en leesbaar te maken. Is wayfinding en signalisatie hiervoor een goede strategie?

In 2025 heeft Haskoning, in opdracht van Fietsberaad Vlaanderen, een verkennend onderzoek uitgevoerd naar de nood aan ‘extra’ wayfinding, complementair aan de bestaande wayfindingsystemen (knooppunten en fietssnelwegen) in Vlaanderen. Deze nood aan extra wayfinding voor het basisfietsnetwerk (alle netwerken tussen het knooppuntensysteem en de fietssnelwegen) werd duidelijk bevestigd door de betrokken stakeholders en experten. De resultaten van deze verkenningsfase vind je hier.

In 2026 start Fietsberaad een vervolgstudie naar de ontwikkeling en effectieve implementatie van extra wayfinding voor het basisfietsnetwerk in Vlaanderen.

Doel van wayfinding: